Ayoko Nang Makita Ang Mga Putang’na! (lakip ang mga bagong berso tungkol sa maharlika investment fund)

sana’y di na magsalubong ang aming landas
sa bangketa man ng Raon at Avenida

sa hapag-kainan o kalsada,

saanmang bulwagan at sangandaan ng kasaysayan,

sa batasan ng mga kawatan,

sa Palasyong pusalian,

at saanmang liwasan,


ayoko nang makita ang mga putang’na!

ayoko na silang makita
silang nagpapanggap na mabuti ang layon
sa panahon ng eleksyon
silang nangalandakan ng pagkalinga sa masa
silang pambansang pagbabago ang ninasa
silang noo’y nanghihingi ng ating suporta sa balota
pero ngayong nakaamoy
ng limpak-limpak na kuwarta
lahat-lahat ng pagpapanggap ay ibinasura

lahat-lahat ng prinsipyo ay itinapon

lahat-lahat ng kabutihan ay itinakwil

lahat-lahat ng kunwang talino ay binura


naging tagapagtaguyod na
ng inhustisya’t pagsasamantala
sa balintuna’t inuuod na sistema
arogante na kung magsiporma
akala mundo’y kanila na
gayong lalamunin din sila ng lupa
o sa krematoryo’y gawing abo na.

ayoko nang makita ang mga putang’na
ano pa ang karapatan nila
kundi bolahin na lamang ang masa?
magkunwaring may paninindigan pa
umastang prinsipyo’y di lumuluhod sa pera?
ang mga putang’na
ngayo’y mandurugas pa
tindero ng kasinungalingan
sa palengke ng lipunan
para makapanlinlang
sa busabos na masang sambayanan
bentador pa ng pambansang kapakanan
sa pasilyo ng kapangyarihan
magkamal lamang ng grasya’t yaman
kahit mabuhay sa kahihiyan.

Ayoko nang makita ang mga putang’na

Hindi man lang nagpanggap na may demokrasya

Hindi man lang nagpanggap na makikinig talaga sa masang tumututol

sa napipintong pandarambong ng kontribusyon at pensyon

Hindi man lang nagpanggap na ikokonsidera ang pagsusuri ng mga ekonomistang nagkakaisa sa hatol: tama ang sambayanan, ang Maharlika Fund ay hindi kailangan, maraming butas ang panukalang batas.

Hindi man lang nagpanggap na may bisa ang higit limampung libong pirma sa petisyong kontra sa bagong pandarambong.

Hindi man lang nagpanggap na ang protesta sa lansangan ng mga mamamayan ay galit na makatwiran at dapat pakinggan.

Hindi man lang nagpanggap na ang Pilipinas ay republika,

Ang Kapulungan ng Mga Kinatawan pala’y alipin ng hari-hariang monarka.

Ayoko nang makita ang mga putang’na

silang mga bibig ay namantikaan

Batas na hunghang ay niratsada

Tatlong tulog lang ang nilaan sa batasan

Mula nang ihain ang kahunghangan

Bagong panghuhuthot ng mga dati nang manghuhuthot

Bagong panghuhuthot ng mga lumang dinastiya

Bagong panghuhuthot ng mga dati nang burukrata

Bagong panghuhuthot ng mga kasapakat na korporasyon

Bagong panghuhuthot ng mga dambuhalang negosyanteng kaisiping nila

sa kama ng karangyaan

sa gitna ng gutom na sambayanang nagkakandakuba sa pagkayod

para palamunin ang mga pamilyang manghuhuthot

piging at lakwatsa ang inaatupag

eroplanong pinondohan ng bayan ay ginawang personal na sasakyan

Luho, kapritso, pagkakamal ng salapi ng bayan ang inaasam.


Ayoko nang makita ang mga putang’na

Inuna pang ratsadahin ang pagpapayaman sa mga dati nang mayaman

Wala pang isang buwan ay lusot na ang kahunghangan

Habang hindi inaaksyunan ang hiling ng mga manggagawang itaas ang sahod

Dahil walang katapusan ang pagbilis ng implasyon

Ginto na ang presyo ng sibuyas

Wala na tayong pambili ng bigas

Lalong lumiit ang pandesal na matigas

Pero ang inuna pa ng mga putang’na ay pagwawaldas

Walang pera sa ayuda at umento sa sahod, pero may pera sa pandarambong

Budol-budol muli, buhong na buhong na mandarambong!

Ayoko nang makita ang mga putang’na

Kahit papel na pinanghilamos ng kasilyas at dumi’y pipirmahan

Oo agad sila sa anumang batas na tayo ang nanakawan

Kahit kamay ng demonyo’y hahalikan

Ang santong pera lamang ang luluhuran

Pero sa linggo’y magsisimba pa rin ang mga putang’na

Mag-aantanda at magpapanggap na Diyos ang kanilang panginoon

Kahit na nilimot ang utos na “Huwag kang magnanakaw”

Kakabit ang lohikal na atas na huwag kang magpakasangkapan sa magnanakaw

Kakabit ang tagubilin ng mga propeta:

manindigan para sa katarungan,

huwag agawan ng pagkain ang dukha,

huwag pagsamantalahan ang sambayanan,

itakwil ang pagkakamal ng yaman.

Ayoko nang makita ang mga putang’na

Wala pang isang buwan, pasado na ang kahunghangan

Nagkaroon pa ng huwad na mga pagdinig,

Hindi naman nakinig sa ating mga tinig

Kunwaring konsultasyon ay pinalipas

At sa halip ay kapritso ng Palasyo ang sinunod

Kapritso ng mga isinuka na noon ng bayan

Kapritso ng mga mangangamkam

ng limpak-limpak na perang lagpas sa legal nilang kita

Kapritso ng mga binusog ng perang dinambong sa mga magniniyog

Kapritso ng mga nag-eeroplano para bumili ng keso at alak sa Europa

Habang namamatay sa malnutrisyon at kagutuman ang mga sanggol at bata sa Negros

Kapritso ng mga nahatulan ng Sandiganbayan

pero hindi ikinulong ng Estado dahil ubanin na raw

Kapritso ng mga bili nang bili ng alahas, sapatos, mamahaling pinta

at saka nagpapanggap na makamasa

Kapritso ng mga dinastiyang ang mga ninuno at inapo

ay mga demonyong mandarambong

Ayoko nang makita ang mga putang’na

Dalawandaan at pitumpu’t siyam na karilyo

Tau-tauhan ng bulok na palasyo

Tau-tauhang manikang susian

Tau-tauhang utak-biya

Tau-tauhang manggagantso

Tau-tauhang budol-budol muli

Tau-tauhang buhong na buhong na mandarambong

Tau-tauhang nakatira sa mga dambuhalang bahay

Habang kalsada ang banig ng mamamayan

Habang walang matibay na bahay ang maralita

Habang nahihirapang magbayad ng renta o maghulog sa Pag-ibig o bangko

Ang nagtatangkang magkaroon ng maayos-ayos na tahanang may kaunting dignidad.


Ayoko nang makita ang mga putang’na

Hindi matagpuan sa kanilang mga opisina

Kapag ang bayan ang may panukalang batas

Kapag ang bayan ang may inilalapit

Kapag ang manggagawa ang dumaraing

Kapag ang magsasaka ang nananaghoy

Kapag migrante ang dumudulog

Kapag ang guro ang nagpepetisyon

Kapag ang taumbayan ang nanghihingi

Pero mabilis pa sa alas kuwatrong pinayagan ang buhong na buhong na pandarambong

Ayoko nang makita ang mga putang’na

Kita natin sa buong taon ay buwanang kita ng mga putang’na

Kaban ng bayan ang nagpapalamon sa kanila

At sa kanilang mga masisibang pamilya

Habang patuloy sila sa pagbalewala sa ating adhika

Bangungot ang hatid nilang batas sa atin

Sinusunog nila ang ating mga pangarap

Pinapatay nila ang ating pag-asa

Pinapaslang nila ang ating karapatang makilahok

Silang mga kinatawang naging kawatan lamang

ayoko nang makita ang mga putang’na
baka tumalim ang dila
biyakin mga dibdib nila’t tiyan
tadtarin ang atay at puso
paluwain ang bituka
dukitin ang mga mata
putulin ang mga kamay at paa
ataduhin ang mga bangkay
ipataba sa palay
o isabog sa lupang binaog
ng mga alagad ng pambubusabos.

ayoko na silang makita, ayoko na…
maglalagablab lamang ang utak
susulak ang dugo sa mga ugat
babaligtad ang sikmura
sa alingasaw ng katawan nila
di ko sila matatagalang pagmasdan
o kahit sulyapan man lamang
mga huwad na makabayan
mga kampon ng kasakiman
mga manlilinlang
kuwarta lamang pala ang katapat
ng kanilang yabang at paninindigan.

ayoko nang makita ang mga putang’na
lalamunin din sila ng lupa
o sa krematoryo’y maging abo na


magbabanyuhay pa rin ang pag-asa ng masa
sa patuloy na pakikibaka
hanggang lipuna’y mabago na
mapairal tunay na hustisya’t demokrasya
mapupulbos din ang uring mapagsamantala
ang mga putang’na!

Ayoko Nang Makita Ang Mga Putang’na!

Orihinal na tulang sinulat ni Rogelio L. Ordoñez noong 2009. Binago nang bahagya ang kabuuan at dinagdagan ng mga bagong berso bilang mariing kondenasyon at pagpapahayag ng galit sa pagratsada ng Kongreso sa House Bill 6608 o Maharlika Investment Fund Bill.

Ang orihinal na tula ay mababasa sa https://plumaatpapel.wordpress.com/2009/12/26/ayoko-nang-makita-ang-mga-putangna/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s